Uprawa aloesu Aloe barbadosiensis

Roślina lecznicza znana pod nazwą Aloe vera, nazywa się tak naprawdę Aloe barbadosiensis. Jest łatwą w uprawie rośliną doniczkową. Aloes znany były od starożytności, wzmianki o tej roślinie zawierały już sumeryjskie gliniane tabliczki sprzed niemal 3 000 lat p.n.e. Podobno Aleksander Wielki polecał podawać aloes rannym żołnierzom, aby ich rany szybciej się goiły. Roślina ta prawdopodobnie pochodzi z Półwyspu Arabskiego, skąd rozpowszechnił się na rejony Morza Śródziemnego. Później dotarł do Ameryki. Do ważniejszych rejonów uprawy należał Barbados, stąd też pochodzi nazwa gatunkowa tego aloesu.

 

Aloes w dużych połaciach uprawiany jest w wielu miejscach na świecie, między innymi np na plantacjach Portugalii, Meksyku, Republice Dominikany, w USA cz na Dominikanie gdzie rośnie kilkadziesiąt milionów krzewów aloesu.

Jest bylinowym sukulentem należącym do rodziny złotogłowowatych.  Dorasta do 50 cm wysokości i tworzy liczne odrosty. Rośnie on zazwyczaj w grupach. Aloes może wykształcać krótki pień o średnicy do 30 cm, może też nie mieć go wcale. Liście są mięsiste, mierzą 40-50 cm długości i 5-6 cm szerokości, układają się jeden nad drugim w rozetę. Mają one jasnozieloną barwę i białawe lub zielonkawe plamki. Są szpiczasto zakończone i mają ząbkowane brzegi. Kwiaty barwy żółtej pojawiają się na gronach mierzących do 50 cm długości.
Aloes zwyczajny jest rośliną bardzo łatwą w uprawie. Wystarczy ustawić ją w miarę jasnym miejscu, najlepiej na parapecie okna i nie podlewać zbyt obficie.